عزیز که پُشتی ها و قالیچه ی ایوونو جمع میکرد، نشستم رو میله ها و پرسیدم: چرا جمع میکنی عزیزجون؟ گفت: مادر! پاییز داره میشه برگا میریزه رو قالیچه، تمیز کردنشون سخته، کلافم میکنه! یه نگا به موها حنابستش میندازم و یواش میگم: مامان میگه اونموقع ها تا وسطای پاییز که هوا سرد شه، بساط ایوون پهن بود. - اونموقع ها این شکلی نبود مادر که پاییز میشه تنگ غروبی دلت میخواد از غصه بترکه. پاییزاش یه شکل دیگه بود. شبا میشستیم دور هم انار خورون، گل میگفتیم، گل میشنفتیم. آقا جونت که رفت، دیگه پاییز اون پاییز نشد. نگاش میکنم؛ روسریشو میگیره جلو صورتش و ریز میخنده:

رنگِ اندوه، به چشمان ترَت می آید شعر، امروز به حال پکرَت می آید با سکوت، عشق به افکار جهان فهماندن... به نگاه دغل وُ حیله گرت می آید اینکه یک عمر تو رویای کسی را دیدی اینکه یک روز همان یک نفرَت می آید شاهِ بی تاج ، از آغوش همین سُرسُره ها بوی معشوقه ی عهد قجرَت می آید حسّ پرواز مرا خوب به خاطر بسپار ... آسمانی شو، به آن بال وُ پرت می آید لحن دلواپسی ام توی دهان ها افتاد قانعم کن که به زودی خبرَت می آید پیش تو بودم وُ از فاصله میترسیدم آه از آن ترس که اینطور سرَت می آید

شب سردیست هوا منتظر باران است

وقت خوابست ودلم پیش تو سرگردان است

ماه انگار به من قصهء فردا را گفت

شرحی از حادثه وگریه شیدا را گفت

توی خوابم همه جا ابری وطوفانی بود

قحطی وبارش وسیل وغم ویرانی بود

شب سردیست هوا درد فراوان دارد

رفتنت دردوغم وگریه وهجران دارد

قاصدک اشک نریز از غم ویرانی من

ماه من مونس من هدیه روحانی من

شب بخیر ای نفست شرح پریشانی من

ماه پیشانی من دلبر بارانی من

ديشب خوابتو ميديدم

يه جا نشسته بوديم حرف ميزديمو

قند تو دلمون آب ميشد

چشم تو چشم خيره به هم

و نگاههايي كه پر از عشق بود

چقدر دلم ميخواست

حاضر بودم ديگه بيدار نشم...

غروب ميكنم در سكوت تو و چه آرام تيره ميشود روزگار عشقمان باز هم پاييز و رسيدن به نيمه ي آبان لعنتي روزي كه دنيا تغيير كرد و اما ما باختيم با تمام وجود... باختيم هم را شادي هايمان را روياهايمان را بچگي هارا زندگي را...

می خواهمت ، مانند معتاد خماری که... مانند آزادی برای بی قراری که... می خواهمت ، از عشق کاری برنمی آید مانند چشمی خیس در پشت قطاری که... می خواهمت ، در خنده های یادت افتادن می خواهمت ، در گریه بی اختیاری که... می خواهمت ، در ضربه های سر به دیوارم در خواندن امّن یجیب انتظاری که... می خواهمت ، اندازه سی سال تنهایی سی سال پاییزم به دنبال بهاری که... من دلخوش پایان هر پاییز می مانم روزی ' مرا در جوجه هایش می شماری ' که...

عصر پنج شنبه كنار قبر مادر

مي توانم ضجه هاي را بزنم...

دنياي خاكستري و تيره ي من...

فقط ميچرخد دور سرم

كاش من هم كنارت خوابيده بودم...

قديمي ترين درد زندگيم

ديگه دارم مطمئن ميشم بايد اينجارو پاك كنم

ميخوام تموم كنم دردامو

وقتي ميامو ميبينم اثري از تو نيست درد ميكشم

بذار تو هم ديگه اثري از من نبيني

نخواستم اذيت بشي اما تو

...